| ผ่านไปตามท้องถนนตรอกซอกซอยทั่วเมือง |
| อดที่จะหยุดมองภาพหมาตามท้องถนนเสียมิได้ |
| ทำไมมีจำนวนมากเสียอย่างนี้
หลายคนเรียกว่าหมาจรจัดบ้าง |
| หมาพลัดถิ่นบ้างหรือแม้แต่หมาเถื่อนแล้วแต่จะว่ากันไป |
| บางครั้งก็อดยิ้มในความเป็นอิสระของมันไม่ได้ |
| แต่บ้างครั้งก็อดสงสารและสมเพชกับรูปร่างหน้าตาและสังขารของมันไม่ได้เช่นกัน |
| จะหนึ่งชีวิตหรือหลายชีวิตตามท้องถนนก็คือชีวิตนั้นเอง |
| สังคมที่ต้องดิ้นรนปกป้องตนเองซึมซาบอยู่ในสัญชาติญาณของตัวมันเองทุกๆตัวไป |
| วันนี้หรือวันข้างหน้า
ข้าก็คงอยู่ตรงนี้และถ้าโชคร้ายไม่ไปนอนแน่นิ่งอยู่บนถนนเสียก่อน |
